Ferromolybdeen FeMo

Ferromolybdeen, ook wel ferromolybdeen genoemd, is een belangrijke legering van ijzer en molybdeen. Het bevat doorgaans 60–75% molybdeen en wordt voornamelijk gebruikt als primaire bron voor het legeren van hoogsterkte, laaggelegeerd staal (HSLA-staal).

Dankzij het hoge molybdeengehalte zorgt ferromolybdeen voor betere sterkte, corrosiebestendigheid en hittebestendige eigenschappen van staal. Naast het primaire gebruik in HSLA-staal, wordt het ook gebruikt in roestvast staal, gietijzer, snelstaal en superlegeringen – overal waar hogere mechanische en thermische eisen worden gesteld.

Molybdeen is een scheikundig element met symbool Mo en atoomnummer 42. Het is een zilvergrijs, hard overgangsmetaal dat vooral gewaardeerd wordt als legeringselement. Molybdeen wordt in staallegeringen gebruikt om de sterkte, hardheid, elektrische geleidbaarheid en corrosie- en slijtvastheid te vergroten.

Het verbetert de hittebestendigheid, waardoor staal zijn mechanische eigenschappen behoudt, zelfs bij hoge temperaturen. Naast het gebruik in staalproducten wordt molybdeen ook gebruikt in andere industriële toepassingen, zoals katalysatoren en hogetemperatuurcomponenten, waar de speciale eigenschappen van groot belang zijn.

• Mechanische processen:
  Voor het grof vermalen wordt vaak een kaakbreker gebruikt om het brosse materiaal in kleinere fragmenten te breken.
• Fijnmalen:
  In een tweede stap wordt het materiaal in een kogelmolen nog fijner gemalen om een ​​homogene deeltjesverdeling te verkrijgen.
• Alternatieve benaderingen:
  In sommige gevallen kunnen thermische of chemische voorbehandelingen worden gebruikt om de vermaling te vergemakkelijken, hoewel deze processen vaak een nauwkeurige procesbeheersing vereisen.